บทที่ 116 คำเตือนใจจากอดีตแม่เล้า

เธอรีบสลัดศีรษะทิ้งความสงสัยต่างๆออกไปให้หมดสิ้นก่อนกลบความกังวลด้วยเสียงแผ่วเบา

“จะไปไหนก็ช่างหัวเค้าปะไร” 

เธอต้องใจแข็งเข้าไว้อย่าใจอ่อนให้อีกเด็ดขาด!

หนูน้อยอันดาวัยสองขวบเศษสวมรองเท้ารัดส้นสีชมพูเดินเตาะแตะสลับกับวิ่งตามผีเสื้อทั่วบริเวณสนามหญ้าเขียวขจีเคียงคู่กันกับสเตฟาโน่อย่างสนุก

ร่างเพรีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ